बिमला भुषाल

११ भाद्र २०७९, काठमाडौं: नभन्नु बुबा वर्षको एक दिन नि।
छोरी भेट्न आइन॥
बुबाको मुख हेर्ने दिन थियो।
उस्ले थाहा पाइन्॥

हरेक पल हर क्षण अमुल्य लाग्छ।
मन टाढा कहिल्यै छैन्॥
हेर्न पाउॅं हजुरको अनुहार सधै।
वर्षको एक दिन होइन॥

फाटेको मन सिलाउदै सधै ।
सन्तानलाई खुसी राख्ने॥
नदेखाइ सधै पिडाको भारी ।
झुटो हॅांसो हॅांस्ने॥

त्यो काख सधै अमुल्य लाग्छ।
एक दिनले पुग्ने हैन।
हरेक पल त्यो अनुहार ॲांखामा आउॅंछ ॥
एक दिनले पुग्न छैन्

बुबा हजुरलाई नमन सधै।
आजको एक दिन होइन॥
अमुल्य त्यो अनुहार सधै॥
एक दिनले पुग्ने छैन्।
एक दिनले पुग्ने छैन‘।